Pracownik socjalny

Zakres obowiązków: – dokonywanie analizy i oceny zjawisk, które powodują zapotrzebowanie na świadczenia pomocy służb społecznych oraz kwalifikują do uzyskania tych świadczeń;
– udzielanie informacji, wskazówek i pomocy w zakresie rozwiązywania spraw życiowych osobom, które dzięki tej pomocy będą zdolne samodzielnie rozwiązywać problemy będące przyczyną trudnej sytuacji życiowej;
– skuteczne posługiwanie się przepisami prawa w realizacji tych zadań;
– prowadzenie dla osób będących w trudnej sytuacji życiowej poradnictwa dotyczącego możliwości rozwiązywania problemów i udzielania pomocy przez właściwe instytucje państwowe, samorządowe i organizacje pozarządowe oraz wspieranie w uzyskiwaniu pomocy;
– udzielanie pomocy zgodnie z zasadami etyki zawodowej;
– wspieranie lub dążenie do przywrócenia wzajemnie korzystnych interakcji pomiędzy jednostkami a społeczeństwem w celu poprawy jakości życia;
– pobudzanie i wzmacnianie samozaradności społecznej – indywidualnej i zbiorowej – dla której oparciem powinny być lokalne instytucje rządowe, samorządowe i pozarządowe;
– pobudzanie społecznej aktywności i inspirowanie działań samopomocowych w zaspokojeniu niezbędnych potrzeb życiowych osób, rodzin, grup i środowisk społecznych;
– współpraca i współdziałanie z innymi specjalistami w celu przeciwdziałania i ograniczania patologii i skutków negatywnych zjawisk społecznych, łagodzenie skutków ubóstwa;
– inicjowanie nowych form pomocy osobom i rodzinom mającym trudności oraz inspirowaniepowołania instytucji świadczących usługi służące poprawie sytuacji życiowej takich osób i rodzin;
– współuczestniczenie w inspirowaniu, opracowaniu, wdrożeniu oraz rozwijaniu regionalnych i lokalnych programów pomocy społecznej ukieunkowanych na podniesienie jakości życia;
– ujawnianie, analizowanie i interpretowanie potrzeb społecznych mających wpływ na kształtowanie właściwych stosunków międzyludzkich;
– podnoszenie jakości życia oraz przezwyciężenie i pozytywne rozwiązywanie problemów społecznych;
– wskazywanie na luki i niedostatki w obowiązującym ustawodastwie socjalnym i postulowanie koniecznych zmian;
– inicjowanie i uczestniczenie w badaniach problemów społecznych (diagnoza potrzeb);
– monitorowanie oraz ewaluacja programów i działań;
– dążenie do podnoszenia jakości usług oraz systematyczne podwyższanie kwalifikacji zawodowych poprzez uczestnictwo w różnych formach szkolenia i samokształcenie.Zakres obowiązków: – dokonywanie analizy i oceny zjawisk, które powodują zapotrzebowanie na świadczenia pomocy służb społecznych oraz kwalifikują do uzyskania tych świadczeń;
– udzielanie informacji, wskazówek i pomocy w zakresie rozwiązywania spraw życiowych osobom, które dzięki tej pomocy będą zdolne samodzielnie rozwiązywać problemy będące przyczyną trudnej sytuacji życiowej;
– skuteczne posługiwanie się przepisami prawa w realizacji tych zadań;
– prowadzenie dla osób będących w trudnej sytuacji życiowej poradnictwa dotyczącego możliwości rozwiązywania problemów i udzielania pomocy przez właściwe instytucje państwowe, samorządowe i organizacje pozarządowe oraz wspieranie w uzyskiwaniu pomocy;
– udzielanie pomocy zgodnie z zasadami etyki zawodowej;
– wspieranie lub dążenie do przywrócenia wzajemnie korzystnych interakcji pomiędzy jednostkami a społeczeństwem w celu poprawy jakości życia;
– pobudzanie i wzmacnianie samozaradności społecznej – indywidualnej i zbiorowej – dla której oparciem powinny być lokalne instytucje rządowe, samorządowe i pozarządowe;
– pobudzanie społecznej aktywności i inspirowanie działań samopomocowych w zaspokojeniu niezbędnych potrzeb życiowych osób, rodzin, grup i środowisk społecznych;
– współpraca i współdziałanie z innymi specjalistami w celu przeciwdziałania i ograniczania patologii i skutków negatywnych zjawisk społecznych, łagodzenie skutków ubóstwa;
– inicjowanie nowych form pomocy osobom i rodzinom mającym trudności oraz inspirowaniepowołania instytucji świadczących usługi służące poprawie sytuacji życiowej takich osób i rodzin;
– współuczestniczenie w inspirowaniu, opracowaniu, wdrożeniu oraz rozwijaniu regionalnych i lokalnych programów pomocy społecznej ukieunkowanych na podniesienie jakości życia;
– ujawnianie, analizowanie i interpretowanie potrzeb społecznych mających wpływ na kształtowanie właściwych stosunków międzyludzkich;
– podnoszenie jakości życia oraz przezwyciężenie i pozytywne rozwiązywanie problemów społecznych;
– wskazywanie na luki i niedostatki w obowiązującym ustawodastwie socjalnym i postulowanie koniecznych zmian;
– inicjowanie i uczestniczenie w badaniach problemów społecznych (diagnoza potrzeb);
– monitorowanie oraz ewaluacja programów i działań;
– dążenie do podnoszenia jakości usług oraz systematyczne podwyższanie kwalifikacji zawodowych poprzez uczestnictwo w różnych formach szkolenia i samokształcenie.